'Wat duurt het soms lang voordat een patiënt medicatie of beleid krijgt voorgeschreven.' Dat dacht student hbo-verpleegkunde Johan van den Bosch eerder wel eens als hij daar op wachtte. 'Maar als je samen met een co stageloopt, krijg je er begrip voor', vertelt hij. 'Ik zag dat zij vaak niet meteen iedereen bereiken die ze nodig hebben of van de een naar de ander worden gestuurd.'
Nu hij veel meer ervaring heeft met interprofessioneel leren, vertelt Van den Bosch aan het einde van zijn stage wat hij daarvan vond: 'Hartstikke leuk.'
'In het begin was het allemaal nog wel vaag,' zegt hij. 'De co en ik waren natuurlijk allebei nieuw en moesten er echt inkomen.' Na een gesprek met zijn docent besloot Van den Bosch zijn opdracht over kwaliteit van zorg aan het interprofessioneel leren in de IPE te wijden. Daarmee trok hij het onderwijs meer naar zich toe.
Hij verdiepte zich in interprofessioneel leren, las bijvoorbeeld het integraal zorgakkoord waarin de afspraken staan die de overheid maakt met zorgorganisaties, en begreep beter waarom interprofessioneel leren in deze tijd belangrijk is. 'Er staan steeds meer specialismen aan het bed, maar wat ik merk is dat we soms langs elkaar heen werken. De patiënt is daar uiteindelijk de dupe van. Als we onze samenwerking versterken, draagt dat niet alleen bij aan betere zorguitkomsten, maar wordt de zorg ook veiliger en efficiënter.'
'Het contact is leuk en ik heb veel van co's geleerd'
Van den Bosch ziet zelf ook wel eens dat er dingen langs elkaar heengaan in de dagelijkse zorg. 'Het is voorgekomen dat ik medicatie kom brengen bij een patiënt, die mij dan vertelt dat de arts net heeft besloten dat hij die niet meer hoeft. Als je beter snapt wat ieders werk inhoudt en als je samen naar de patiënt gaat, kom je niet voor zulke verrassingen te staan. In de IPE snappen co's wat wij als verpleegkundigen doen en nodig hebben.'
Omdat ze de eerste studenten in deze IPE waren, werden Johan van den Bosch en de co's met wie hij stageliep medeontwikkelaars van deze vorm van onderwijs. 'We gingen elkaar vragen stellen als: 'Wat wil je van mij leren?' en 'Wat wil je dat ik van jou leer?' Zo vroeg van den Bosch de co's met wie hij stageliep of ze zelf het opnamegesprek met de patiënten wilden doen. 'Ik nam ze gewoon mee en ondersteunde ze natuurlijk, maar zo kunnen ze dit werk van de verpleegkundige zelf ervaren.'
Hij leerde van de co's ook veel. 'Het contact is leuk en ik heb veel van ze geleerd bij de verdiepende opdrachten. Bijvoorbeeld als we een casus of onderwerp samen uitwerkten, dan hadden we het over het ziektebeeld, de medicatie en de verpleegkundige aandachtspunten. Ik houd van meer diepgang, door de co's heb ik bijvoorbeeld veel meer geleerd over antibioticagebruik.'
In de manier van omgaan met elkaar merkt Van den Bosch in het dagelijks werk niet veel verschil tussen verpleegkundigen en artsen. 'Zeker met de jongere collega's niet. Maar ik heb met de artsen niet dezelfde soort gesprekken als met collega-verpleegkundigen. Als je in een IPE samenwerkt en leert, zorgt dat wel voor meer binding en is het gewoon om bij elkaar binnen te lopen. De drempel wordt dan lager.'
De evaluaties van de studenten in de IPE heeft Van den Bosch verwerkt in zijn opdracht, dat ook dienstdoet als overdrachtsdocument. 'Iedereen zegt dat ze het fijn vonden om van elkaar te leren, ik heb geen negatieve berichten gehad.' Aanbevelingen heeft hij wel. Meer scholingen over IPE, bijvoorbeeld, zodat deelnemers weten wat er van hen verwacht wordt.'
'Ik zou zeggen, ga het overal in het UMCG toepassen'
'Ik ga nu de opleiding tot kinderverpleegkundige volgen en naar een andere afdeling. Het document heb ik overgedragen aan de praktijkopleider. Dit onderwijs moet nu op de afdeling gaan beklijven. Ik zou zeggen, ga het overal in het UMCG toepassen en deel zoveel mogelijk ervaringen om het onderwijs te ontwikkelen.'
En dan is er nog iets dat hij heeft geleerd van de co's met wie hij stageliep. 'Ik heb ook overwogen om geneeskunde te gaan studeren, maar na deze stage weet ik dat ik de juiste studie gekozen heb. Ik heb gezien hoe weinig tijd je als coassistent hebt met de patiënt. Ik zou het heel erg missen als ik niet meer aan het bed zou staan.'
Vrijwel geen patiënt heeft nog te maken met maar één dokter, verpleegkundige of andere zorgprofessional. Het is daarom goed dat zorgprofessionals elkaar in de opleiding al ontmoeten. Echt ontmoeten, zodat ze elkaars werk en elkaars gewoonten leren kennen. Dat gebeurt in het UMCG nu op drie interprofessionele leerunits. Op 4 september was het een feestelijk moment waard om die onderwijsmijlpaal op de twee nieuwste, kinderverpleegafdelingen L1 en M1, te vieren. De verpleegafdeling van verloskunde K3 begon als eerste met deze vorm van onderwijs.
In het UMCG kom je veel verschillende mensen in opleiding tegen. We zijn dan ook een plek waar onderwijs gegeven en ontwikkeld wordt. In de rubriek Geleerd kun je meelopen met de mensen, het onderwijs en de opleidingen. Elke acht weken opnieuw.
