Interview Susan Deelstra

 “Werken in de ouderengeneeskunde geeft me veel voldoening”
“Werken in de ouderengeneeskunde geeft me veel voldoening”
De 27-jarige Susan Deelstra is in september 2023 begonnen met de opleiding Ouderengeneeskunde Groningen. Met een dreumes thuis en een baby op komst, is ze drie dagen in het verpleeghuis te vinden en een dag bij de opleiding.

Susan twijfelde de afgelopen jaren of ze toch niet liever huisarts wilde worden. “In andere landen doet de huisarts de volledige ouderenzorg, maar in Nederland kunnen wij door de aanwezigheid van specialisten ouderengeneeskunde meer toegespitste zorg aan deze mensen geven. Ik heb namelijk intensief contact met mijn patiënten in het verpleeghuis van Tangenborgh in Emmen.” Dit gaf uiteindelijk voor Susan de doorslag in haar keuze voor een specialisatie. “Ik leer mijn bewoners persoonlijk kennen, omdat ik makkelijk even een praatje met iedereen maak als ik op een dementiehuiskamer kom. Verder is er intensief contact met het hele zorgteam. Samen kijken we hoe we onze bewoners zo goed mogelijk kunnen helpen, niet alleen op het medische vlak, maar ook met de focus op de mens zelf.”

Veel voldoening

Werken in de ouderengeneeskunde geeft Susan veel voldoening. “Niet alleen het medisch-inhoudelijke deel, maar vooral alles daarnaast, bijvoorbeeld als ik iemand weer even zie opleven na een gesprekje. Dat zijn de mooie momenten.” In het verpleeghuis is Susan alleen te herkennen aan haar stethoscoop. Een witte jas doet ze liever niet aan. “Die jas is te afstandelijk. Mijn patiënten wonen daar en ik kom als arts bij ze op bezoek. Het is niet andersom, waarbij je een arts in het ziekenhuis bezoekt. Ik vind het belangrijk om dichtbij de bewoners en hun families te staan.” Ook naar haar collega’s in het verpleeghuis probeert Susan goed toegankelijk te zijn. “Ik wil dat ze geen drempel hoeven te voelen om mij in te schakelen.”

Op een plek blijven

Continuïteit van zorg is belangrijk voor de aios. “In de ouderengeneeskunde zie je dat mensen vaak van baan wisselen. Ik wil echt lang op een plek blijven, om zo een band te kunnen opbouwen met patiënten en zorgmedewerkers. Ik wil mijn werk gewoon afmaken tot aan iemands overlijden. Met het oog op alle tekorten wil ik straks ook veel eerstelijnsconsulten gaan doen. Ik hoop dat er later, om toekomstbestendige zorg mogelijk te maken, spreekuren in de huisartsenpraktijken zijn door een specialist ouderengeneeskunde. Hiervoor moeten er wel meer specialisten ouderengeneeskunde worden opgeleid.”

Manier van benaderen

Passende en persoonsgerichte zorg mogelijk maken, is een van de doelstellingen van de afdeling ELZ. Voor Susan betekent dat de persoon op één te zetten. “In het opnamegesprek vraag ik al naar iemands verleden. Als er wat medisch speelt, dan laat je de behandeling passen bij wat iemand wil of vroeger had gewild. Dat is vooral belangrijk bij dementie of gedragsproblematiek. Je benadert iedereen op een andere manier.” 
 
Susan hoopt na haar afstuderen als specialist ouderengeneeskunde bij een verpleeghuis in de omgeving van haar woonplaats Musselkanaal te gaan werken. “Het liefst met een dementie-afdeling. Daar haal ik het meeste voldoening uit. Ook hoop ik later wat met onderwijs te gaan doen. Maar ik ga me na mijn afstuderen eerst focussen op mijn gezin.”