Praat Nederlands met me, but slowly

De learning community Global Health van de bachelor geneeskunde telt ongeveer net zoveel Nederlandse als internationale studenten. Als we elkaars diversiteit ergens omarmen, is het wel hier zou je zeggen. Toch? Een warm welkom is een goed begin.

De Keuningzaal is op 22 september de collegezaal van de eerstejaarsstudenten Global Health. Hoe het eraan toe gaat in de leslokalen, zien ze hier op het podium in een soort toneelstukje. Een ouderejaars student uit Slowakije vertelt over het moment dat ze haar eerste cijfer kreeg. In haar eigen land was ze iemand die op een schaal van 1-5 meestal een 1 haalde. Daar is dat dus heel goed. Hier was haar eerste cijfer een 6.7. ‘I had no idea if I’ve passed the exam.’ 

Discussiëren met docenten 

Het waarderingssysteem is in alle landen van herkomst verschillend. Logisch dus dat hier wordt uitgelegd hoe het Nederlandse systeem werkt. En er komen nog meer do’s and don’ts in de collegezaal voorbij: in het UMCG word je uitgenodigd om veel vragen te stellen en te discussiëren met docenten. Eh… vragen stellen tijdens een college? Dat is niet iedereen gewend. ‘Wij bewaarden de vragen voor na de les, dan konden we die aan de docent stellen’, vertelt een van de studenten. 

Survival

Deze eerste weken in een nieuwe stad, een andere cultuur en met de start van een studie, moeten voor de internationals overweldigend zijn. Gelukkig biedt het UMCG ook een e-learning voor iedereen die vanuit het buitenland hier komt studeren of werken. Die e-learning draagt zelfs de naam ‘survival guide’ en die term is niet eens overdreven. Dat blijkt wel als de studenten gevraagd wordt of ze wel eens stress ervaren en of ze geneeskunde studeren stressvol vinden. Meer dan de helft steekt de vinger op. 

Vol met Engels en Nederlands 

Met nog maar één internationale learning community bij geneeskunde, zijn hier steeds minder internationale studenten. Dus ook steeds minder studenten die helemaal geen Nederlands spreken. Toch is Engels in deze learning community de voertaal. ‘In mijn tutorgroep spreekt van de 10 studenten één geen Nederlands. We gaan steeds heen en weer vanuit het Engels naar het  Nederlands en mijn hoofd zit dan ook echt vol’, zegt een studente.  


 

Tikkie 

De ervaringen van ouderejaars internationals vertellen ze met humor en verwondering. De student uit Griekenland vertelt hoe hij met een commissie van studievereniging Panacea bij iemand thuis pizza ging eten. Stomverbaasd ontvangt hij daar meteen een tikkie. ‘They don’t want your money, it’s just fair’, legt hij de eerstejaars maar uit. 

Door elkaar heen praten 

Directheid wordt ook heel veel genoemd als iets typisch Nederlands. ‘You get used to it, it can even be a positive thing.’ Nederlanders praten snel en vinden het bovendien normaal om door elkaar heen te praten, observeert een van de eerstejaars. Ouderejaars adviseren om Nederlands te leren door naar markt te gaan, lid te worden van een sportclub of een Panaceacommissie. Veel studenten hebben dan ook al de button op die aangeeft dat ze met iedereen Nederlands willen praten. ‘Slowly’. 

Mijn land 

De uitleg over de cultuur van Nederland, van Groningen, geneeskunde en het UMCG is zinvol, maar eh… omarmen van diversiteit gaat toch twee kanten op? Vraagje aan een ouderejaars uit Roemenië dan maar. Is de opleiding, is het UMCG, ook geïnteresseerd in jouw cultuur? ‘Dank je wel dat je het vraagt’, zegt ze. ‘Ja, hoor. In de tutorgroepen vragen ze mij bijvoorbeeld hoe het gezondheidssysteem in mijn land is georganiseerd. Ik vind zeker dat de mensen in het UMCG ook in mij en mijn cultuur geïnteresseerd zijn.’ 

Dit evenement wordt georganiseerd door de UCLC, UMCG Committee for Language and Culture UMCG